دستم

به تو که نمی رسد،

فقط حریف واژه ها می شوم !

گاهی،

هوس می کنم،

تمام کاغذهای سفید روی میز را،

از نام تو پرکنم …

تنگاتنگ هم،

بی هیچ فاصله ای !!

از بس،

که خالــی ام از تو …

از بس،

که تو را کـم دارم …

آخر مگرکاغذ هم،

زندگی می شود ؟

با بغض میگویم:

زن که باشی گاهی بی دلیل اشک میریزی،

 وبا تمامی تلاشت ریز ریز خرد میشوی...!

آرام اشکش را پاک میکند

با صدای خسته میگوید:

مرد که باشی بیشتر و بیشتر تلاش میکنی

بی صدا خرد میشوی...

حق اشک ریختن هم نداری...!

کاش کودک بودم...

 تا بزرگترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود ،

ای کاش کودک بودم تا از ته دل می خندیدم...

 نه اینکه مجبور باشم همواره تبسمی تلخ بر لب داشته باشم ،

ای کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد...

 با یک بوسه همه چیز را فراموش می کردم...!

 مهراب عزیز تولــدت مبــارک

ببخش از این بیشتر از دستم بر نیومد.خودت که اوضاع سیستممو میدونی.وگرنه یه جشن تولد توپ میگرفتم برات.بازم معذرت

همیشه میگن سکوت علامت رضاست ، اما من میگم نه !

آموزگار را گر چه خداوند گار نیست   

بعد از خدای برتر از آموزگار نیست

آرزویم اینست ...

نتراود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد...

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز...

و به اندازه هر روز تو عاشق باشی عاشق آنکه تو را می خواهد و

به لبخند تو از خویش رها می گردد و تو را دوست بدارد به همان اندازه

که دلت میخواهد